Τράβα τη σκανδάλη
Μισάνθρωπος θεός άδικα δικάζει
ο φόβος τεχνητός γύρω σου διχάζει
κι ό, τι ενώθηκε έχει χωρίσει
ζητάς ο χρόνος πίσω να γυρίσει
Μέσα απ’ τα χίλια πρόσωπά σου
μάταιο ν’ ακούσεις την καρδιά σου
πάλι με τους δαίμονές σου πάλη
μη διστάσεις τράβα τη σκανδάλη
Μη
διστάσεις μ' ακούς;
τράβα τη
σκανδάλη
Μη σκύψεις
το κεφάλι σ' αυτούς
τράβα τη σκανδάλη
Μοιάζει η ζωή με ρώσικη ρουλέτα
σε μια άψυχη και άχρωμη παλέτα
έμεινε μια σφαίρα να ορίζει
αν εκείνη πλάι σου θα μείνει
Μια μάσκα κάλυψε το φως
έμεινες για πάντα μέσα σου γυμνός
πάλι με τους δαίμονές σου πάλη
μη διστάσεις τράβα τη σκανδάλη
Σα βγάλεις τη μάσκα και δεις καθαρά
ανάπνευσε πάλι όπως παλιά
ξύπνησε τώρα πριν είναι αργά
σταμάτα να βαδίζεις εκεί στα τυφλά
Ποτέ μην αφήσεις τίποτα να σταθεί
εμπόδιο σ’ αυτήν την τελική διαδρομή
αντέδρασε στο ψέμα κι όπου σε βγάλει
μη σκύψεις σ’ αυτούς ξανά το κεφάλι
#melancholistis
Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2022
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.